Af hverju er ég svona lengi að koma hlutunum í verk? Ég hef t.d. ætlað að byrja að hreyfa mig núna í örugglega 2 vikur en bara gefið mér tíma til að fara út að hlaupa einu sinni. Og eina æfingin sem að biceps vöðvarnir mínir hafa fengið er að bera Bónuspoka og gera þeytinga (rvk-bragðarefir) og sjeik í vinnunni. Nú gengur þetta ekki lengur, ætla út að hlaupa á morgun og hver sá sem sér mig á msn á morgun má reka á eftir mér. Svo ætla ég að kaupa mér kort í þessa blessuðu Háskólarækt eftir félagsfræðiprófið. Nú þegar þetta er skjalfest þá verð ég náttúrulega að standa við þetta.

Annars er lítið að frétta af mínu viðburðarsnauða lífi, ég er bara að ofgera litla heilanum mínum með öllum þessum lestri, enda er hann seinn að ræsa sig á morgnanna. Sá sem fann upp snoozið veit greinilega ekki hverju hann var að koma af stað!!! Algjör vítahringur...af hverju get ég ekki verið morgunhressa manneskjan sem allir hata?

jæja best að koma sér í efnafræðidæmatíma...

Hófí

Ég er hress. Hress við eldhúsborðið með hárið í ófullkomnum hnút sem ég setti upp í pirringskasti í morgun. Maskaraleifarnar frá því í gær gefa mér dökka bauga og rósótt mynstur náttbuxnanna æpir á mig að henda sér í ruslið. Ég vorkenni efnafræðibókinni minni að þurfa að horfa upp á þetta. Ég vorkenni mér samt meira fyrir að þurfa að horfa á hana, hvað þá lesa hana með gulan yfirstrikunarpenna við hönd og reikna dæmi.

Búin með 13 og 14, 15 bíður mín, bleikur miði á síðu 453.... of mikið bíður mín, úff.

Ætla að hætta þessari sjálfsvorkunn og demba mér í bleiku síðuna og mála hana gula...Karboxýlsýrur og Esterar....yesss!

Hófí

Kata var svo elskuleg að klukka mig þrátt fyrir mikil mótmæli af minni hálfu og svo var ég líka klukkuð af Bryndísi. Já, ég var sem sagt tvíklukkuð og hér eru því 10 (5 fyrir hvort klukk) ómerkilegar staðreyndir um mig:

Fact 1

Mig kítlar alveg einstaklega mikið, alls staðar nema undir iljunum. Tilhugsunin ein um að það sé verið að fara að kítla mig nægir yfirleitt til þess að ég fari að koma mér í viðbragðsstöðu.

Fact 2

Ég er alveg einstaklega viðutan og gleymin. Algeng setning hjá mér þessa dagana er einmitt: “Oh, ég týndi gleraugunum mínum...aftur!!!” Þetta á líka við um bíllyklana, veski mitt og fleira. Það er ekki óalgeng sjón að sjá mig hálfhlaupandi út um allt hús að leita að einhverju þegar ég er að verða of sein.

Fact 3

Ég er með fullkomnunaráráttu og er allt of sjálfgagnrýnin. Ég er sjaldan alveg fullkomlega ánægð með hluti sem ég geri.

Fact 4

Ég þjáist af of mikilli samvisku....sem er ekki sniðugt þegar maður er í háskólanámi. Ég vildi að ég væri meira “þetta reddast” týpa. Mér líður hreinlega illa að vera eftir á í námi mínu og áður en ég fer í próf verð ég að vera með ALLT á hreinu.

Fact 5

Ég þoli ekki að hafa rangt fyrir mér, enda er ég yfirleitt ekki mikið að rökræða um hluti nema ég viti fullkomlega um hvað ég er að tala og þá hef ég yfirleitt mjög sterkar skoðanir. Ég á sem sagt mjög erfitt með að taka gagnrýni og reyndar líka hrósi.

Fact 6

Ég er einstaklega “orðheppin” og misskilin öðrum en sjálfri mér oft til mikillar skemmtunar! Já svona er að tala áður en maður hugsar! Skulum ekki tala meira um það.

Fact 7

Ég er búin að taka titilinn af Kötu sem mesta matargatið í vinkvennahópnum. Þetta kemur samt og fer, stundum er eins og maginn minn skreppi saman, en þá klára ég samt af disknum bara af þrjóskunni einni saman.

Fact 8

Ég er hryllilega áttavillt, þ.e. ég vel alltaf krókaleiðir (vitlausar leiðir). Það má t.d ekki elta mig í búðum, skemmtigörðum í útlöndum og alls ekki leyfa mér að velja hvaða afgreiðslukassa er farið á, því ég vel pottþétt kassann sem að eitthvað vesen verður á.

Fact 9

Það á allt að vera mjög einfalt og stílhreint í kringum mig til þess að mér líði vel. Mér líður t.d. mjög illa á stöðum eins og Kolaportinu.

Fact 10

Ég dýrka: piparmyntuís, að fara í heita sturtu og skíða upp í nýumbúið rúm, að draga sængina mína fram í stofu og horfa á vídeó, þegar Schumacher tapar í formúlunni, samlokugrillið mitt, kassagítarlög, kertaljós, sálfræðikennarann minn.........

Samkvæmt hefðinni á maður víst að klukka 5 aðrar manneskjur (eða 10 í mínu tilviki) en þar sem að ég er rosalega á móti svona löguðu og keðjubréfum yfir höfuð þá ætla ég að ekki að klukka neinn. Ætla að drepa hluta af þessari klukk-keðju og mæli með því að fleiri geri hið sama. Þið sem að lásuð þetta allt saman eruð hetjur !!!

Hófí - antiklukkisti...

-Stelpur sko, augun eru superial miðað við nefið, hnén proximal miðað við ökkla. Höndin er distal miðað við olnbogann, hjartað medial miðað við magann og.....
-Hófí þegiðu!!!

Sem sagt gaman að umgangast mig þessa dagana Það er samt örugglega mjög fyndið að sjá mig við eldhúsborðið á morgnanna að læra líffærafræði. Ég er potandi og þreifandi á hinum ýmsu líffærum og þyljandi upp latnesk heiti fram og aftur til þess að reyna að troða þeim inn í minn litla haus! Er virkilega búin að spá í að gera eins og ein stelpan sem er með mér í bekk; skrifa latnesku heitin á viðeigandi stað á líkamanum mínum ! Gaman að fara á djammið öll útkrotuð hehe Held ég láti þetta nú samt vera, allavega í bili. En ef einhver býr svo vel að eiga beinagrind sem það vill lána mér væri það mjög vel þegið

Hófí

Rútínan er að myndast:
vakna sturta borða tölvast
læra borða læra tölvast
skóli chill borða læra
sjónvarp læra sofa.

Á eftir að pússla inn hreyfingu og vinnu!

Já ég á mér mikið líf

Ég var að klára að borða núna í annað skiptið þannig skv. þessu ætti ég að vera að læra núna....hmmm..

Hófí

Búin að komast að eftirfarandi:

-Félagsfræðibókin mín er svæfandi
fínt ef maður er andvaka.
-Bearnessósa er definately "inn" í dag
sérstaklega með frönskum.
-Ég kann alveg að elda
svo lengi sem pakki með leiðbeiningum fylgir.
-Gelgjumyndir eru allt of fyrirsjáanlegar
hún endar með draumaprinsinum.
-Það er hentugt að hafa loftdýnu á gólfinu
fyrir framan sjónvarpið.
-Byrja í nýrri vinnu á fimmtudaginn næsta.
já ég verð ísstelpa.

jæja ætla að reyna að halda mér vakandi yfir félagsfræðinni

Hófí

Haltu áfram, ekki líta við.
Ég labba hratt og horfi niður í gólf
svo fólk taki ekki eftir tárunum
sem eru að reyna að brjótast fram.

Bíllinn, ég verð að komast í bílinn,
komast heim.

Leiðin heim er í móðu.
Bleikt aftursætið kallar á mig
á meðan Neil Young
þurrkar burtu einmanna tárin.

Þó svo að ég eigi að kallast háskólanemandi þá þýðir það ekki að mér líði þannig. Þó svo að ég vaknaði klukkan 09:30 í morgun til að brjóta heilann yfir efnafræðidæmum finnst mér ég hafa átt að vera sofandi. Þó svo að ég haldi á háskólabókunum mínum, setji þær í skólatöskuna á hverjum degi finnst mér eins og ég eigi þær ekki. Það er erfitt að átta sig á þessum nýja raunveruleika. Á eftir að koma mér upp kerfi, allir dagarnir hanga ennþá í lausu lofti. Hver er mánudagsrútínan? Það eina sem ég veit er að ég verð mætt kl. 12:45 í Háskólabíó með penna, blað og óskipulagðar glósur....

Hófí

Kl. 20:21 í kvöld mun ég officially komast á þrítugsaldurinn (eins og mér hefur verið bent á nokkuð oft í dag) og ætla ég að nýta tímann vel þangað til 

Í tilefni dagsins skáluðum við Kata í freyðiverkjalyf þar sem að við erum báðar búnar að næla okkur í þetta líka ömurlega kvef. Svona til að halda upp á það að ég er orðin gömul þá sátum við í ömmustólunum okkar og horfðum á Leiðarljós með öðru auganu...já við eigum okkur mikið líf Við erum að spara kraftana þangað til Arna og Bára koma á eftir, það á að panta eitthvað gott að borða 

Ég vil þakka öllum þeim sem hafa sent mér afmæliskveðjur í dag kærlega fyrir, gaman að vera svona vinsæl (þó svo að allir hafi eiginlega hringt þegar ég var í skólanum).

Hófí

Það var skrítin tilfinning að labba inn í fullt hús af malandi stúlkum/konum í kl. 10 í morgun, lágvær kliðurinn stigmagnaðist eftir því sem fleiri andlit gægðust inn um dyrnar. Ég held að mér hafi nú ekki tekist að koma með neitt fágað "first inpression", kom inn móð 3 mínútur í 10 haldandi það að ég væri pottþétt seinust. Ég var nú ekki móð vegna þess að ég er í svo lélegu formi (held ég) heldur vegna þess að sveitastúlkan ég hélt að ég væri á svo góðum tíma en uppgötvaði það svo að það er helvíti að finna bílastæði í Rvk. Endaði á því að leggja kolólöglega hinum megin á sjúkrahúsasvæðinu

Svo var okkur 169 nýnemakindunum smalað saman í 3 hópa lagt fyrir okkur lífins reglur. Ég þekkti eina kind, Heiðu Pálrúnu og kannaðist við aðra sem heitir líka Heiða. Þarf víst að fara að huga að bókakaupum og redda netinu (er núnan að stelast heima hjá Örnu)

Svona til að koma með fleiri fréttir af mér og mínum þá erum við Kata í kerlingalegustu íbúð í heimi Hún er nú samt bara sæt, við erum meira að segja með skeiðasafn á veggjunum (ein af Karli Bretaprins og Díönu). En við erum að vinna í því að gera hana að okkar, tókum niður allar creepy myndirar sem við biðum eftir að myndu blikka okkur. Svo er Egill búinn að bjóðast til þess að hjálpa okkur að sparsla í skotskífuna (vegginn) og mála ef fólkið leyfir. Hún Gróa sem á húsið var nú eitthvað að nefna að þau hefðu verið að spá í því að mála þannig að ég held að það verði nú lítið mál að sannfæra þau

En jæja 08:15 mæting í fyrramálið...úff...

Hófí

Auðvelt að finna sér eitthvað annað að gera. "Ah, þetta reddast allt saman". Gott mottó. Ég á eftir að fá kvíðakast hálftíma áður en ég legg af stað suður í fyrramálið. Hverju er ég að gleyma? Hverju ?


Næsta færsla verður úr Fljótaselinu. Þarf að fara og kveðja fólk

Hófí

-heitar, nýjar myndir af Glimmerdjammi Bókabúð Jónasar hér til hliðar. Photos by Una (o.fl.)

Koss á kinnina,
létt faðmlag og
óskir um velgengni.
Loforð um að koma aftur,
láta sjá sig.

Hvernig er almennileg kveðjustund? Mér finnst persónulega mjög erfitt að kveðja fólk. Það er eitthvað svo óraunverulegt. Síðasti vinnudagurinn (í sumar) í Bókabúð Jónasar er á enda og ekki laust við blendnar tilfinningar. Mér finnst ég eiginlega ekkert hafa kvatt þau, finnst eins og ég sé bara að fara í vinnuna í fyrramálið eins og vanalega.

Ok ætla að hætta áður en ég verð of væmin...

Hófí

Get ekki hætt að brosa þessa dagana.
Flækjan í maganum hefur aðeins losnað.
Fljótasel 13 verður aðal staðurinn í vetur.
Við erum komnar með íbúð.
Loksins

Ég er að flytja suður eftir tæpa viku, þetta er að síast inn.....

Hófí

Ég þoli ekki að bíða. Núna er ég bara að bíða eftir því að líf mitt komist í einhvers konar fastar skorður, hangi ekki lausu lofti eins og núna. Ég verð svo fegin þegar ég er búin að flytja suður, komin með íbúð, byrjuð í skólanum og byrjuð að vinna. Það er allt of mikið nýtt að fara að gerast næstu daga, nýtt og framandi. Ógnvekjandi.

Þó svo að ég þrái þessa festu í líf mitt þá vil ég draga þetta á langinn, vil meiri tíma. Tíma með þeim sem mér þykir vænt um. Ég þoli ekki að kveðja fólk En maður verður bara að hugsa á jákvæðu nótunum og taka einn dag í einu

Undanfarið er ég búin að vera drykkjuleikjakennari í afmælinu hennar Sigrúnar, læra að drekkar latté (drakk sko heilan bolla), sofa takmarkað og fara í umhverfisvænan bíltúr

Hófí